Feeds:
Posts
Comments

Archive for February, 2007

5 X 5

Παίρνω πάσα απ’τον lkrory και αναφέρω και εγώ 5 άγνωστες (και ίσως άχρηστες) πληροφορίες για τον εαυτό μου. Το chain post – παιχνίδι ίσως το ξέρετε αν παρακολουθείτε την ελληνική blog-όσφαιρα. Ο καθένας πρέπει να πει 5 πράγματα για τον εαυτό του ή την ζωή του -άσχετα πόσο σημαντικά είναι αυτά- που οι άλλοι πιθανόν δεν τα γνωρίζουν και έπειτα να δώσει “πάσα” σε άλλους 5 να κάνουν το ίδιο στο δικό τους blog.

1.Η καλύτερη συναυλία της ζωής μου ήταν πρίν από 5 καλοκαίρια στη Φρεατίδα, όταν είχε έρθει ο Manu Chao στην Ελλάδα και έδωσε και τη ψυχή του στη σκηνή. Θυμάμαι ακόμα εκτός από το ότι χάθηκα με τους φίλους μου και τους έψαχνα ώρες μετά, ότι είχε δημιουργηθεί μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του κοινού και των μουσικών, τέτοια που μετά τη συναυλία παίζαν μπάλα οι απο πάνω με τους απο κάτω!

2. Το πρόσωπο που ευθύνεται για τη σχέση μου με το προσκοπισμό είναι ο Θοδωρής Μπογέας. Αυτό ίσως το ξέρετε. Αυτό που δε ξέρετε είναι πως μέσα από τη σχέση μου μαζί του θεωρώ πως έγινα καλύτερος άνθρωπος, και φέτος, 10 χρόνια μετά βγήκαμε έξω και το γιορτάσαμε. (Όχι, δε τα’χω με το Θοδωρή!)

3. Τα περισσότερα από τα κορίτσια με τα οποία ήρθα σε επαφή ξεπερνώντας το φιλικό επίπεδο (sic) είτε είναι, είτε πέρασαν από το Πάντειο. Περίεργο..κι’εγώ σήμερα το ανακάλυψα..

4.Το πρώτο “πολιτικό” βιβλίο που διάβασα (με υπερβολικό δόση πάθους) ήταν
Η διαρκής επανάσταση” του Λέον Τρότσκι. Αν κάποιος το διαβάσει, μπορέι να καταλάβει γιατί αυτός ο άνθρωπος διέφερε τόσο πολύ από τους άλλους Μαρξιστές..

5.Το κείμενο που με έκανε προβληματιστώ τόσο πολυ για την Ελληνική ιστορία, να ασχοληθώ με τη ποίηση και να μελετήσω τη γενιά του ’30 ήταν το “Επί ασπαλάθων”.
Θα το αναδημοσιεύσω στο blog στη μνήμη του Γιώργου Σεφέρη.

Και τώρα δίνω τη πάσα στον Παναγιώτη, στη Ναστάζια, στο Μίμη, στη Νικολία και στον Vasili!

Post Comment (2) Comments

  • Έλα λοιπόν Κωνσταντίνε,δεν νομίζεις πως ήρθε η ώρα να μάθει ο κόσμος τι πραγματικά συνέβη εκείνο το καλοκαίρι στη Φρεατίδα?Συνεχίστε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη διότι θα προβώ σε σοκαριστικότατες αποκαλύψεις: Εκείνο το βράδυ ,λοιπόν εκτός από το κοινό και το Group ιδιαίτερη σχέση ανέπτυξε και ο αγαπημένος μας Κωνσταντίνος με το υγρό στοιχείο(κοινώς την καθάρια θάλασσα της Φρεατίδος..).Φήμες λεν πως βούτηξε όπως τον γέννησε η μανούλα του στα κρουσταλλένια νερά και το ατόπημά του αυτό πλήρωσε με την γνωστή μετέπειτα μορφή του. Εμείς πάντως τον αναγνωρίσαμε και μετά την μετάλλαξη. (Κωνσταντίνε,σ’αγαπώ!!!!μην το ξεχνάς!)

Delete Posted by poly on Thursday, March 01, 2007 3:17 PM EET

Advertisements

Read Full Post »

Ο Goran Person έκανε μια πολύ καλή παρουσίαση του σουηδικού μοντέλου (σκανδιναβικό το χαρακτήρισε ο ίδιος) μεταδίδοντας στο ακροατήριο ένα κομμάτι της εμπειρίας του ως πρωθυπουργός της Σουηδίας και παρεμβαίνοντας δημιουργικά στο δημόσιο διάλογο για το μέλλον της Ελλάδας που έχει ξεκινήσει κυρίως στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μετά τη διάλεξη, ακολούθησε μια συζήτηση μεταξύ των δυο πρωθυπουργών (Σημίτη – Person) όπου τέθηκαν ερωτήματα, εύλογα μεν, υπευθύνως αναπάντητα (μέχρι τότε) δε.

Η αναφορά στο παρών post γίνεται για να επισημανθούν ορισμένα ζητήματα τα οποία οι διαχειριστές του απόηχου της εκδήλωσης φρόντισαν επιμελώς να αποφύγουν.
Ποια είναι αυτά?

1. Το σημαντικό θέμα είναι που καταλήγουν οι φόροι και πως διανέμονται τα έσοδα.
Οι εραστές της γραφειοκρατίας είναι αυτοί που έχουν δημιουργήσει το ανέκδοτο του δημοσίου υπαλλήλου. Ποιο είναι αυτό? “Για κάθε μία ρεαλιστική προτεινόμενη λύση, ο δημόσιος υπάλληλος θα σου εμφανίσει δέκα ανυπέρβλητα προβλήματα”
Εν προκειμένω, στη πολιτική επιλογή-λύση της υψηλής φορολογίας για το καλύτερο κοινωνικό κράτος, ο Κ.Σημίτης αντέταξε την αναλογικά αυξανόμενη φοροδιαφυγή, το πολιτικό κόστος (φευ!), τη παραοικονομία αλλά και τη διεθνή τάση για μείωση της φορολογίας σε όλα τα κράτη.
Το ζήτημα όμως δεν είναι οι επιπτώσεις της υψηλής φορολογίας αλλά τα αποτελέσματά της.
Σε ένα κράτος με μηχανισμούς ελέγχου της φοροδιαφυγής, σε ένα δημόσιο τομέα με το απολύτως απαραίτητο προσωπικό, και σε μία κοινωνία στην οποία οι πολιτικοί κρίνονται από την αποτελεσματικότητα τους, είναι λογικό οι υψηλοί φόροι να χρησιμοποιηθούν ορθολογικά και να “στήσουν” ένα κοινωνικό κράτος με υπηρεσίες υψηλού επιπέδου.

2.Και στη Σουηδία (όπως σε όλη την Ευρώπη) υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Μικρής σημασίας βέβαια το θέμα, αφού αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης, ο προσανατολισμός της και βεβαίως (μη ξεχνιόμαστε) τα αποτελέσματά της.
Στην Ελλάδα από το ’82 και έπειτα δεν έγινε καμία αλλαγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, όσον αφορά το μέτωπο της Παιδείας. Ορισμένα ΙΕΚ που δημιουργήθηκαν, κατατάχθηκαν στο τότε Υπουργείο Εμπορίου ακολουθώντας τη πολιτική του μονόφθαλμου.
Η στρεβλή αυτή οπτική,  βοήθησε όσους δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι ο κόσμος άλλαξε μετά το ’90 και κυριαρχούν σήμερα στα πανεπιστήμια.  {πέρυσι έλαβα και σύγγραμμα που αναφέρει και τη δομή της σοβιετικής ένωσης}.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι εκσυγχρονιστές δεν ταρακούνησαν ούτε στο ελάχιστο αυτούς τους βολεμένους καθηγητές στα ΑΕΙ με αποτέλεσμα σήμερα να συντάσσονται μαζί τους (βλ. υπογραφή Κοσμίδη στο Π16, δημόσιες δηλώσεις Λοβέρδου) στη λογική της στρεβλής οπτικής.
Αντί να σηκωθούν και να διεκδικήσουν ένα καλύτερο σύγχρονο δημόσιο πανεπιστήμιο, κρύβονται πίσω από το περιβόητο άρθρο ονομάζοντας την αναθεώρησή του, ως υπαίτιο για τα δεινά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Όταν κυβερνούσαν αυτοί, το δημόσιο πανεπιστήμιο πέταγε από εκσυγχρονισμό, αξιολόγηση, αποδοτικότητα, ορθολογική κατανομή πόρων, διαφάνεια και αποδυνάμωση του κομματισμού και των συνεπαγόμενων πολιτικών παιγνίων.
Επίσης οι γάιδαροι πετούσαν, τα κόμματα είχαν εμπεδώσει την εσωκομματική δημοκρατία και η κοινωνία τον αταξικό της χαρακτήρα….

3.Δεν μας είπαν ποιος στήριζε το κοινωνικό κράτος εν καιρώ πολέμου.
Σύμφωνοι. Όταν διαφημίζεις ένα μοντέλο, αποφεύγεις να αναφέρεις τα αρνητικά του.
Που και πού όμως, όταν θέλεις να είσαι σοβαρός, δίνεις και λίγη αληθινή γνώση της ιστορίας.
Αντιγράφω λοιπόν..
Σ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, όλη η βιομηχανία της Σουηδίας δούλευε για την πολεμική μηχανή του Χίτλερ, που τον τροφοδοτούσε συνεχώς με το περίφημο σουηδικό ατσάλι για τα κανόνια και τα τανκς του Γ’ Ράιχ. Και ενώ όλη η Ευρώπη βγαίνει κυριολεκτικά διαλυμένη από τον πόλεμο, με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και με σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, η Σουηδία είναι πάμπλουτη. Δεν έχει κανέναν νεκρό στο χώμα της και δεν έχει σπάσει ούτε ένα κεραμίδι (οι σύμμαχοι τη βομβάρδισαν δύο φορές, αλλά όχι σε κατοικημένες περιοχές). Θρήνησε, βέβαια, και αυτή νεκρούς. Ήταν το περίφημο άριο εκστρατευτικό σώμα Σουηδών εθελοντών που πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο. Ακόμα και σήμερα αυτό το θέμα δεν έχει ερευνηθεί και τα ερωτήματα είναι πολλά: Ποιος το οργάνωσε; Ποιος το χρηματοδότησε; Είχε στελεχωθεί από αξιωματικούς του σουηδικού στρατού; Ήταν μια κίνηση καλής θέλησης της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης προς τους ναζί; Επομένως μια προϋπόθεση του σουηδικού μοντέλου είναι η συνεργασία με τους ναζί.
Το 1938 οι Σοσιαλδημοκράτες που ήταν κυβέρνηση, υπογράφουν με τον αντίστοιχο ΣΕΒ συμφωνία και εξασφαλίζουν στους εργοδότες κοινωνική ειρήνη. Όλοι θα δουλεύουν χωρίς απεργίες και χάσιμο εργατο-ωρών. Η παραγωγή έπρεπε να είναι στο φουλ, γιατί οι ανάγκες της χιτλερικής αγοράς ήταν μεγάλες και προς αυτήν ήταν κυρίως οι εξαγωγές. Μερικοί μελετητές υποστηρίζουν πως το ’38 οι Σοσιαλδημοκράτες άλλαξαν στρατόπεδο. Αλλοι το τοποθετούν με τη δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε, το 1986. Το σχέδιο του Πάλμε ήταν να αγοραστούν όλες οι μεγάλες παραγωγικές μονάδες και να τις διαχειρίζονται τα συνδικάτα. Τα συνδικάτα (LO) ελέγχονται σχεδόν 100% από τους Σοσιαλδημοκράτες και η περιουσία τους είναι τεράστια (τράπεζες, ξενοδοχεία, σούπερ μάρκετ, οικοδομικές επιχειρήσεις, ασφάλειες κ.λπ.). Επομένως το σχέδιο του Πάλμε ήταν ρεαλιστικό. Με τη δολοφονία του, το σχέδιο αποσύρθηκε και ο φιλελευθερισμός έγινε η επίσημη πολιτική των Σοσιαλιστών που “επαναπροσδιορίζουν” συστηματικά ό,τι έχει μείνει από το σουηδικό μοντέλο. Να σημειώσουμε πως η Δεξιά ή το Κέντρο, όταν βρέθηκαν στην εξουσία, ουδέποτε τόλμησαν να το θίξουν.

4.Αν δεν κάνω μια προσπάθεια συμπίεσης της ανεργίας, θα προδώσω αυτούς που με υποστήριξαν στις εκλογές.
Ναι το είπε! Και ήταν δίπλα του και ο Κ.Σημίτης! Χαμπάρι!
Ο στόχος τω εκσυγχρονιστών ήταν η μείωση του πληθωρισμού και όχι της ανεργίας. Η περίφημη ΟΝΕ ήθελε χαμηλό πληθωρισμό (3%) και οι κυβερνήσεις έβαλαν τα μεγάλα μέσα για να το επιτύχουν.
Λιτότητα, συγκράτηση μισθών, χαμηλή απορροφητικότητα κονδυλίων κτλ..
Όσο για την ανεργία? Εδώ είναι η πρωτοτυπία! “Περισσότερες ευκαιρίες στην εκπαίδευση”
Ωραίο ακούγεται. Στη πράξη όμως σημαίνει, περισσότερα ΑΕΙ και ΤΕΙ σε κάθε γωνιά της Ελλάδας με ψηφοθηρικά και διόλου ακαδημαϊκά κριτήρια, άρα περισσότεροι φοιτητές, άρα λιγότεροι εγγεγραμμένοι στο μητρώο ανέργων. Και όταν δεν ήταν αρκετοί, το σχέδιο προχώρησε, και έπεσαν οι βάσεις στο 7 για να περάσουν περισσότεροι στις σχολές. Και όταν δεν έφτανε ούτε αυτό, τότε δόθηκε αναβολή στράτευσης λόγω σπουδών σε όσους σπούδαζαν στα (εμπορικά κατα τα άλλα) ΙΕΚ και έτσι μεγάλωσε η παρέα των σπουδαστώνν μη ανέργων.
Ενδεικτικά, ακόμα και σήμερα (παρ’ όλες τις εκσυγχρονιστικές παρεμβάσεις) η ανεργία των νέων αγγίζει το 23%. Δε πειράζει. Είμαστε μέλη της ΟΝΕ.

Κλείνοντας, θα ήθελα να συνοψίσω όλη τη συζήτηση για το σουηδικό μοντέλο σε λίγες μόνο λέξεις υπο τη μορφή  ερωταπαντήσεων.
Πόσο μεγάλος είναι ο πλυθησμός της Ελλάδας?
-11 εκατομμύρια περίπου.
Πόσο μεγάλος είναι ο πλυθησμός της Σουηδίας?
-9 εκατομμύρια περίπου.
Τι ΑΕΠ δημιουργεί η Ελλάδα?
-261 δις $
Τι ΑΕΠ δημιουργεί η Σουηδία?
-285 δις $
Πόσους υπαλλήλους έχει το Υπουργείο Υγείας της Ελλάδας?
-περίπου 1.000
Πόσους υπαλλήλους έχει το Υπουργείο Υγείας της Σουηδίας?
-110!

Post Tags: politics

Post Comment (2) Comments

  • Μου άρεσε το άρθρο πολύ. Εύστοχο και αιχμηρό!Ειδικά όσον αφορά στο κομμάτι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και την ανεργία.Πόσο αλληλένδετα είναι αυτά τα δύο!Και πόσο τα παλιομοδίτικα κολλήματα και κατάλοιπα μιας κοινωνίας που επιμένει αυτιστικά να βλέπει το δέντρο και όχι το δάσος προσπαθούν να καμουφλάρουν την κατάντια και την έλλειψη διάθεσης για πραγματική πρόοδο…

Delete Posted by gina on Tuesday, February 13, 2007 4:22 PM EET

  • KWSTA, I ALITHEIA EINAI OTI AN KAI STIN OYSIA TIS KRITIKIS SOY PROS TO EKSYGXRONISTIKO EGXEIRIMA KAI TON SIMITI KAI STA DYO POST SOY EXEIS SE POLLA SIMEIA APOLYTO DIKIO KAI SE ALLA ASKEIS BASIMI KRITIKI, PISTEYW OTI I APOLYTI APORRIPSI TELIKA KATHE PRWTOBOYLIAS POY GINETAI SIMERA, EPEIDI DEN KATORTHWTHIKE NA EPITEYXTHEI TO EYKTAIO I TO IDEATO PALAIOTERA, MONO NA PAGWSEI MPOREI KATHE NEA PRWTOBOYLIA, AKOMA KAI AN PROERXETAI APO TON IDIO TON SIMITI, ME SKOPO NA ANASKOYMPWTHOYME KAI NA KSANAASXOLITHOYME ME SIMANTIKA THEMATA TIS XWRAS KAI TIS KOINWNIAS. TO STOIXIMA EINAI NA YPARKSOYN NEES DYNAMEIS, NA SXIMATISTHEI NEO REYMA ORIZONTIA STIN ELLINIKI KOINWNIA, POY THA PATISEI KAI PANW STA THETIKA TIS KLIRONOMIAS TOY EKSYGXRONISMOY KAI TOY IDIOY TOY SIMITI KAI NA PROXWRISEI MPROSTA I XWRA, O POLITIKOS DIALOGOS, I KOINWNIA. APO AYTI TIN PROSPATHEIA DEN MPOROYME NA APOKLEISOYME TIN SYNDROMI TOY PRWIN PRWTHYPOYRGOY, KAI EKLEKTWN EKPROSWPWN TOY EKSYGXRONISMOY, POY THA PREPEI OMWS KAI AYTOI NA EINAI ETOIMOI NA PARADEXTOYN TA MEGALA LATHI TOYS KAI NA MIN EINAI “KOLLIMENOI” STIN THEOPOIISI TWN PEPRAGMENWN TIS KYBERNITIKIS PERIODOY. ENNOEITAI OTI SE AYTI TIN PROSPATHEIA DEN XWRANE TA LAMOGIA TOY PARELTHONTOS KAI TA EKSAPTERYGA- POY MONO TA ENSIMA TIS PROSKOLLISEWS STIN EKSOYSIA KAI TWN ANTISTOIXWN WFELEIWN EXOYN NA EPIDEIKSOYN. TA KSEROYME OLOI MAS KAI PREPEI NA TA APOMONWNOYME-ADIAFORWNTAS GIA TO PROSKAIRO POLITIKO KOSTOS. P.S. EPIFYLASSOMAI TIS DIMOSIOPOISISIS MIAS SYNOLIKIS APOTIMISIS TOY EKSYGXRONISTIKOY EGXEIRIMATOS POY ETOIMAZW. P.S.2 EINAI DYNATON GIA PARADEIGMA O KIMWNAS NA EINAI YPOYRGOS TIS KYBERNISIS SIMITI? KAI TELIKA NA DIAGRAFETAI MONO APO TIN KOINOBOYLEYTIKI OMADA APO TON G.A.P.?

Read Full Post »

Η διάλεξη του πρώην πρωθυπουργού στις 16/1 στην εκδήλωση του ΟΠΕΚ αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων και μη ικανοποιητική όσον αφορά το τρόπο με τον οποίο μας έχει συνηθίσει να παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο ο Κώστας Σημίτης.

Ο ΟΠΕΚ έθεσε το ερώτημα εάν η δημοκρατία βρίσκεται σε κρίση και ο Κ. Σημίτης έδωσε την απάντηση πως σε κρίση βρίσκεται το πολιτικό σύστημα (πολιτική κρίση ήταν ο ακριβής όρος).

Τα αίτια ήταν -εν συντομία- η κρίση νομιμοποίησης των κομμάτων, ο μυωπικός πανσυλλεκτισμός τους, ο στρεβλός ρόλος των ΜΜΕ και η οι σχεδόν ανύπαρκτοι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.

Ας ξεχάσουμε προς στιγμήν το πώς αυτές οι αδυναμίες υποβοήθησαν την άνοδο και την στήριξη του ίδιου στη κυβέρνηση και ας επικεντρωθούμε στην ουσία του θέματος που είναι η πραγματική κρίση που διέρχεται η δημοκρατία.

Θεμέλια της δημοκρατίας από το διαφωτισμό και έπειτα ήταν (αλλά δεν παραμένουν) οι 3 εξουσίες. Η δικαστική, η νομοθετική και η εκτελεστική.
Το πολιτικό μας σύστημα βασίζεται εν πολλλοίς σε αυτές για να παράξει έργο.
Στο πρόσφατο παρελθόν παρακολουθήσαμε τη κορυφή του παγόβουνου που είναι η υπερβολική εκτροπή απο το κοινωνικό συμβόλαιο, ή για να το πούμε πιο σύγχρονα, οι προγραμματικές διακυρήξεις και οι νομοθετικές δεσμεύσεις.
Το παρα-δικαστικό κύκλωμα, η σχέση του και κυρίως η αλληλεξάρτησή του από τους νόμους της νύχτας, η κρίση στην (αφηριμμένα καθιερωμένη ως ) πνευματική-θρησκευτική ηγεσία της χώρας, η πολυνομία και οι αδυναμίες περιορισμού της άρα και εφαρμογής των νόμων εκ μέρους της διοίκησης ( βλέπε καφκικές διαδικασίες στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης), η μη βουλευτική αλλά εξόχως επικοινωνιακή στάση των βουλευτών της χώρας και βεβαίως η πλήρης αδυναμία των κυβερνήσεων να φέρουν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα της χώρας (δημογραφικό, ασφαλιστικό, διοικητικό και το πρόβλημα της κοινωνικά άνισης ανάπτυξης).
Οι μεγάλοι οικονομικοί οργανισμοί και τα μεγάλα ραδιοτηλεοπτικά συγκροτήματα, έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν και να αλλοιώνουν τη βούληση του δήμου.
Σε μία χώρα όπως η ΠΓΔΜ όπου το 45% των χρηματιστηριακών αξιών είναι συμφερόντων του Ομίλου Soros, εάν αποσυρθούν, θα επιφέρουν ταχεία μείωση των δημοσίων επενδύσεων, αύξηση της ανεργίας, κοινωνικές αναταραχές και επακόλουθη πτώση της κυβέρνησης.
Η δημοκρατικά δεδηλωμένη δηλαδή βούληση του λαού για κυβέρνηση, μπορεί να εκπέσει εντός 24ώρου, χωρίς ο λαός να ερωτηθεί.
Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί και σε μια Ευρωπαϊκή χώρα με ανύπαρκτο θεσμικό πλαίσιο στις χρηματιστηριακές συναλλαγές όπως η Ελλάδα.
Αντίστοιχα, τα ΜΜΕ με τη πολιτική διαχείριση των πληροφοριών μπορούν να εκπαραθυρώσουν μέλη του κοινοβουλίου την ιδια νύχτα της “αποκάλυψης των σκανδάλων” (βλ. Νεονάκη, Πανταγιά, Τσιτουρίδη κτλ..).
Οι 2 τελευταίοι φορείς δεν έχουν καταγραφεί στη συλλογική συνείδηση ως πολιτικοί φορείς και γι’ αυτό αντιμετωπίζονται με καχυποψία όταν λειτουργούν συμβουλευτικά και με υπερβολικό θαυμασμό όταν επιφέρουν -θεαματικά- πολιτικά αποτελέσματα.

Συνοψίζοντας, παρατηρεί κανείς δομικές αγκυλώσεις του συστήματος που εάν παρεκτραπούν οι χρήστες του έχουν τη δυνατότητα να εκτρέψουν όλη τη δημοκρατία μαζί τους.

Στην Ελλάδα παρατηρούμε αυτή τη διαρκή ανομία χωρίς αντιδράσεις.
Η κατάσταση αυτή εξ’όσων γνωρίζω, ονομάζεται κοινωνική αφασία.
Και απαιτεί πολύ πιο δραστικές λύσεις από τοπικά συμβούλια μεταναστών
και ενοποίηση των συνταξιοδοτικών ταμείων.

Εντός ολίγων ημερών αναμένεται άλλη μια παρέμβαση του Κ.Σημιτη σχετικά
με την 8ετία διακυβέρνησής του.
Στο παρών blog θα δημοσιευθεί μια συνολική κριτική στο εκσυγχρονιστικό εγχείρημα υπο την ηγεσία του Κ.Σ., προϊόν συστηματικής έρευνας.

Read Full Post »