Feeds:
Posts
Comments

Archive for May, 2010

Υπάρχει αυτή η ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή αφήνοντας πίσω κακές αναμνήσεις και το παρελθόν που μας στεναχώρησε. Μάταιο. Ο σκηνοθέτης βρίσκει ένα τρόπο να το παρουσιάσει και να το αμφισβητήσει. Μια σύγχρονη αλληγορία προσαρμοσμένη στη ψηφιακή εποχή.

Στο κέντρο της Κοπεγχάγης βρίσκεται μια μη προσβάσιμη περιοχή γεμάτη αναμνήσεις. Μέσα από ένα ασυνήθιστο παιχνίδι του μυαλού και της μοίρας, ο πρωταγωνιστής εισχωρεί στην απαγορευμένη περιοχή και έρχεται αντιμέτωπος με ένα διεγρμμένο κομμάτι της ζωής του. Διαγραμμένο σαν μια φράση που έγραψες στο word και έκανες delete.

Η πλήρης απώλεια της μνήμης του σχετικά με ένα παλιό έρωτα τον οδηγεί στο να χάσει το ταλέντο του και να παραλύσει καλλιτεχνικά. Η επαφή όμως με τα διαγραμμένα αρχεία του μυαλού και η αποδοχή της ζωής του όπως είχε τότε, γίνεται ο μόνος τρόπος να ανακάμψει το ταλέντο του.

Μέσα από φωτογραφικά τέλειες εικόνες και κρυφά βαθιά νοήματα όπως «η εξερεύνηση του εαυτού» και η σχέση του έρωτα με τη δημιουργία, ο σκηνοθέτης εκμεταλλεύεται τη κλασσική ομορφιά της Κοπεγχάγης για να αμφισβητήσει την ικανότητα της τεχνολογίας να αντισταθεί στα παιχνίδια του μυαλού.

Επιπλέον χρησιμοποιεί ορισμένα από τα τρικ των blockbuster περισσότερο για να ειρωνευτεί  αυτές τις τεχνικές και λιγότερο για να συμπληρώσει το μήνυμά του.

Ο λόγος για τη ταινία «Allegro» του Christoffer  Boe την οποία συστήνω ως ένα δρόμο για όσους θέλουν να απαλλαγούν από της ψευδαισθήσεις της εποχής και να τους βοηθήσει να ανακαλύψουν που βρίσκεται η αλήθεια..

Read Full Post »