Feeds:
Posts
Comments

Archive for August, 2011

εκεί στο βυθό.

Εκείνη και αν είχε δίκιο. Δε γνωρίζω, και μάλλον δε θα μάθω ποτέ, αν και πόσες περιπτώσεις χάθηκαν στο λαβύρινθο που τις οδήγησα. Αν και πόσα ερωτήματα έμειναν αναπάντητα σαν και τα δικά μου εκείνη την ώρα. Η γοητεία, αν μη τι άλλο, είναι αυτή που ανατρέπει το κόσμο των βεβαιοτήτων. Διαλύει για λίγο χρονικό διάστημα την κανονικότητα όπως οι λευκές και γκρίζες πέτρες που εθιζόμαστε να στέλνουμε με περίσσευμα νευρικότητας το καλοκαίρι στο βυθό της θάλασσας. Ταράζουν την εικόνα που έχουμε για την επιφάνεια, αλλά μεταξύ μας, το μόνο που καταφέρνουν είναι να βρούνε μια θέση και αυτές ανάμεσα σε άλλες στο φυσικό χώρο του κάθε πνιγμού.

Εκείνη και αν είχε περάσει σαν πέτρα πάνω από διάφορες θάλασσες. Έσωσε ένα βράδυ απ τη ζωή της σε μένα δείχνοντάς μου πως να ξεπερνάω αυτούς τους λαβύρινθους και εγώ. Και οι δύο βέβαια γνωρίζαμε πως το μάθημα ήταν μικρό και η ζωή μεγάλη, τα ερωτήματα δηλαδή πολύ περισσότερα, αλλά όχι κατ’ ανάγκη αναπάντητα.

Ο φυσικός χώρος λοιπόν κάθε τέτοιας πέτρας που περνά απ’τη ζωή σου είναι ο βυθός. Η μοίρα της είναι να πνίγεται. Στο νερό και τ’αλάτι αν τη βρεις σε μια παραλία, στο νερό και το οινόπνευμα αν τη βρεις στο διπλανό μπαρ. Έχουν την ικανότητα τα υγρά να διαλύουν και τη μνήμη, αφού πρώτα τη ταράξουν. Παρατηρείς τη πτώση μιας πέτρας όταν πια έχει χαθεί από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι σαν να προβλέπεις τη πτώση ενός βλέμματος που κάποτε σε ζάλισε και τώρα χάνεται, συναθροίζεται με όλα τα υπόλοιπα ξεχασμένα.

Read Full Post »

Αύγουστος είναι να είσαι ξαπλωμένος σ’ένα κρεβάτι στα Πατήσια και να κάνεις με το μυαλό ταξίδια στη Σουηδία. Έξω να φυσάει, κάτι σαν θαύμα, να έχεις τη πόρτα του δωματίου ανοικτή και την ευτυχία να παίρνεις τις μυρωδιές από μια βεράντα γεμάτη λουλούδια. Το τηλέφωνο να μη χτυπάει, και να πω την αλήθεια, να μη θέλεις και τόσο, τώρα πια, να χτυπήσει.

Αύγουστος λένε πως είναι οι διακοπές. Θα το έλεγα και εγώ αν ήξερα από τι να κάνω διακοπές. Δεν είχε καταφέρει ποτέ να με κερδίσει η ιδέα του νησιού, του ήλιου που χτυπάει αδιάκριτα, της ψημένης  και της απέραντης παραλίας. Πάντα η παρέα ήταν που με παρακινούσε και τώρα το ίδιο μάλλον θα γίνει. Αν γίνει. Ο,τι γίνει.

Αύγουστος λένε πως είναι ο μήνας χωρίς ειδήσεις. Εδώ γελάνε. Αν φανταστούμε έναν αναγνώστη κυριακάτικης εφημερίδας, ανέμελα να τη ξεφυλλίζει στο εξοχικό του πίνοντας φραπέ και αφήνοντας το τριχωτό στέρνο να αναπνεύσει μέσα από τη λευκή φανέλα με τη τιράντα, πού θα δούμε να σκοντάφτει; Στο αμερικάνικο θαύμα που καταρρέει, στην ευρωζώνη που διαλύεται, στην Ελλάδα που καίγεται (γενικά και από παντού), στη Συρία που σφάζεται, στη Πανάθα που τσακίζεται.

Είχα σκοπό να μη γράψω κάτι αυτό τον Αύγουστο γιατί ήθελα να τον δω διαφορετικά. Να τον δω μόνο θετικά. Να τον αφήσω να μου πάρει όλο το χρόνο, να μου αφαιρέσει κάθε σκέψη δίνοντάς μου μόνο ποτό και χορό. Ίσως να μην έχω δει ακόμα τίποτα, ίσως πάλι ο Αύγουστος να μην είναι παρά ακόμα ένας μήνας πατάτα.

Όπως και να το κάνεις όμως, άμα οι φίλοι σου παίρνουν άδειες και κάνουν διακοπές, κατά κάποιο τρόπο κάνεις και εσύ. Άμα οι φίλοι σου έχουν περισσότερη διάθεση για κουβέντα ή ξεσάλωμα, κατά κάποιο τρόπο έχεις και εσύ. Ή μήπως όχι; Η μήπως αυτό συνέβαινε και τον υπόλοιπο χρόνο;

Ταξίδια λοιπόν στη Σουηδία. Και τα ξίδια στη Σουηδία. Να πάρουμε το αεροπλάνο να πάμε στο Γκέτεμποργκ στις 11/8, ή στο Μάλμο στις 25 ή στη Στοκχόλμη δυο μέρες μετά, και να ακούσουμε τα κορίτσια που παίζουν μουσική χαρούμενη, που ντύνονται ωραία, που χαμογελάνε και χορεύουν.

Να γνωρίσουμε εκεί άλλα κορίτσια και να κάνουμε παρέες καινούργιες. Να κάνουμε δηλαδή διακοπές από τις προηγούμενες. Σωστά; Να περπατήσουμε σε ξένες πόλεις, να ακούσουμε ξένες γλώσσες, να μπερδέψουμε λιγάκι τα λογικά μας.

Το καιρό που πέρασε προσπάθησα να ανανεώσω λίγο το υποστηρικτικό υλικό του μπλόγκ. Έφτιαξα μια στήλη με τα πιο αξιόλογα κείμενα που διάβασα αυτό το χρόνο, με top 3 αυτό του Λιάκου, (πρώτο) αυτό του Ματσαγγάνη (δεύτερο) και του Τάλου (τρίτο). Πατάς πάνω στα ονόματα και πέφτεις στα κείμενα. Κοίτα να σηκωθείς κιόλας. Επίσης ανακάλυψα και εγώ τη νέα μόδα των tumblr και είπα να φτιάξω μια κατηγορία με συνδέσμους σχετικούς απ’ότι ενδιαφέρον βρήκα. Μάζεψα βιντεάκια με τραγούδια που μου αρέσουν σε μια κατηγορία, και πανέμορφα λόγια  υπό το τίτλο “Ο πόνος των άλλων σε πίξελ”. Το καλύτερο πάντως είναι πως ανακάλυψα τα ηλεκτρονικά περιοδικά “ΕΚΒΑΤΑΝΑ” και “happyfew” και έχασα ατέλειωτες ώρες χάνοντας τον εαυτό μου στα κείμενά τους.

Αύγουστος μπορεί και είναι να μαζεύεις τις σκέψεις που έκανες όλο το χειμώνα και να κρατάς τις πιο σημαντικές. Αύγουστος μπορεί να είναι όλα όσα περίμενες να ρθουν πάνω αλλά ήρθαν κάτω. Και μπορεί και το ανάποδο.

Αύγουστος ο μήνας χωρίς συγκεντρώσεις στις πλατείες. Δώρο στη χολή  των καθωσπρεπιστών. Ο μήνας που η πραγματική δημοκρατία είπε να ξεκουραστεί και η εικονική να την περιορίσει. Τι νόημα έχει να μαθαίνεις τι γίνεται στην Ισπανία; Εδώ πια στήσαμε τη δική μας ιστορία.

Αύγουστος μπορεί να είναι ο μήνας που οι σκέψεις δεν έχουν και τόσο ειρμό. Δε χρειάζεται κιόλας.

Αύγουστος ο μήνας χαλάλι.

Read Full Post »