Feeds:
Posts
Comments

Archive for July, 2013

Αν για τις καθημερινές “απλές” υποθέσεις του πολίτη με το κράτος ο τρόπος για να κάνεις τη δουλειά σου είναι να κάνεις φασαρία και να απειλήσεις πρόσωπα και καταστάσεις, η αντίστοιχη τακτική για τις πολιτικές υποθέσεις (όπως αυτή του Σακκά) είναι η ανάληψη ριζοσπαστικής κινηματικής δράσης. Και με τους πιο απολιτίκ όμως όρους να το δεις, η επίτευξη του αυτονόητου, η εφαρμογή των θεμελιωδών δικαιωμάτων στις πολιτικές υποθέσεις και η εξυπηρέτηση του πολίτη στις αστικές, γίνονται εφικτές μόνο όταν στο δήθεν ουδέτερο κράτος ασκηθεί πίεση. Εκτός αν είσαι τραπεζίτης σε περίοδο διάσωσης του συστήματος ή παρακρατικός νεοναζί σε διατεταγμένη υπηρεσία. Εκεί το κράτος δε χρειάζεται καμία έξωθεν πίεση. Χαλί να το πατήσεις γίνεται για να σε εξυπηρετήσει. Αντί λοιπόν να καταλάβουμε, όσοι δεν έχουμε τα “μέσα”, πως όλοι στο ίδιο γαμωκαζάνι βράζουμε, και τον ίδιο εχθρό έχουμε, πετάγονται που και που ορισμένες μπουρμπουλήθρες από το καζάνι και φωνάζουν “ναι αλλά αυτοί που αντιδρούν διώχνουν τους τουρίστες”, “ναι αλλά οι κάτω κάτω του καζανιού, οι πολλοί καμμένοι, πιάνουν τα παγκάκια στις πλατείες των πάνω”, “ναι αλλά άμα σηκωθούμε να φύγουμε όλοι από το καζάνι θα θυμώσει ο μάγειρας και θα ανεβάσει τη φωτιά”, και κάπως έτσι περνάν οι μέρες και τα χρόνια, και αυτά που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα και αυτονόητα γίνονται όλο και πιο ζητούμενα μιας και το καζάνι συνεχίζει να βράζει, το νερό εξατμίζεται και η απόσταση από την έξοδο του καζανιού μεγαλώνει, φτάνουμε στο πάτο, και όσοι απομείνουν ελπίζουν ότι δε θα καούν ολοκληρωτικά. Μάταια μιας και το παρανοϊκό τυπάκι που έχουμε για μάγειρα έχει αποδείξει πολλαπλώς ότι δεν έχει σχέση με το επάγγελμα, του κεφαλιού του κάνει.

Advertisements

Read Full Post »

#free_sakkas

Ευτυχώς που υπάρχει η περίπτωση του Κώστα Σακκά σήμερα, και του Θοδωρή Ηλιόπουλου παλιότερα, για να μας υπενθυμίζει τη ματαιότητα των λύσεων εντός των υπαρχόντων θεσμών. Ευτυχώς που υπάρχει η περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα σήμερα και του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου παλιότερα να μας θυμίζει ότι ο μόνος τρόπος να αποδοθεί δικαιοσύνη, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία είναι μετά από ριζοσπαστικές δράσεις. Ευτυχώς που υπάρχουν φυλλάδες σήμερα που ζέχνουν για να μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε ποια είναι η ορθή γραφή. Ευτυχώς που συμβαίνουν όλα αυτά, και θυμόμαστε που και που πως τα πράγματα δεν αλλάζουν όσο καλά και αν τα παρακολουθούμε, πως τα πράγματα μπορεί να μην είναι τόσο άσχημα για μας σήμερα, αλλά αν συνεχίσουμε απλά να παρακολουθούμε και να μας νοιάζει μόνο ο εαυτούλης θα γίνουν και για μας.

Read Full Post »