Feeds:
Posts
Comments

Archive for April, 2015

στο Baile Tusnad, στη μικρότερη πόλη της Ρουμανίας, συνάντησα την Ioana Bere από το volunteer center και την Adriana Iordache από το E-civis.

IMAG0283

IMAG0286

η τριήμερη συνάντηση είχε ως θέμα συζήτησης τη ρητορική μίσους. το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει καταλήξει και την ορίζει ως “όλες της μορφές έκφρασης που διαδίδουν, προτρέπουν, προωθούν ή δικαιολογούν το φυλετικό μίσος, τη ξενοφοβία, τον αντισημιτισμό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή μη ανοχής της διαφορετικότητας, συμπεριλαμβανομένης της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού, των διακρίσεων και της εχθρότητας κατά των μειονοτικών ομάδων και των μεταναστών”.

H Adriana είχε συμμετάσχει σε ένα πρόγραμμα καταγραφής και αποτύπωσης της εθνικής νομοθεσίας ανά την Ευρώπη, που προστατεύει τα θύματα μίσους ανά τη σχετική ρητορική και ποινικοποιεί ορισμένες μορφές της. ήταν μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια μιας και έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε πάνω στις εθνικές ευαισθησίες. στη ρουμανία για τους τσιγγάνους, (που αν θέλουμε να είμαστε politically correct τους αποκαλούμε ρομά), στη Γερμανία για τους Εβραίους, στις Η.Π.Α. για τους αφροαμερικανούς. Στην Ελλάδα το μίσος τα τελευταία χρόνια μεγαλώνει για τους μετανάστες. και ειδικά για αυτούς που εισέρχονται χωρίς χαρτιά. είναι ο εύκολος στόχος. πολύ πριν καθοριστεί η νομοθεσία για την διαχείρισή τους, ομάδες με συγκεκριμένο ιδεολογικό φορτίο, αυτό που politically correct αποκαλούμε αντι-ανεκτικό, και στη κανονική ζωή μισάνθρωπο, έχουν αναλάβει να τους ποινικοποιήσουν στη συνείδηση της μάζας συνδέοντας τους με τα εγκλήματα. με όλα τα εγκλήματα. Από τον αρχηγό της νεοναζιστικής συμμορίας  (Ν.Μιχαλολιάκο) μέχρι τον προηγούμενο πρωθυπουργό (Α.Σαμαρά) , οι “λαθρομετανάστες”, οι “κακής ποιότητας μετανάστες” οι “βρωμιάριδες που μολύνουν το ελληνικό αίμα” γίνονται υπεύθυνοι για όλα τα δεινά αυτού του τόπου και πρέπει με κάθε μέσο να τιμωρηθούν. χωρίς να έχουν πειράξει κανένα.

αρκεί που θέλουν να μπουν στη χώρα χωρίς κρατική άδεια. χωρίς χαρτιά. αυτό είναι αρκετό για να τους συγκεντρώνουμε σε στρατόπεδα που politically correct αποκαλούμε “κλειστά κέντρα κράτησης”. στερώντας τους την ελευθερία και το δικαίωμα σε ανθρώπινες συνθήκες ζωής.

“να ανακαταλάβουμε τις πλατείες μας” έλεγε ο πρώην πρωθυπουργός που ήθελε να μας πείσει ότι διασφαλίζει το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.

“να πεθάνουν, να ψοφήσουν, γα γυρίσουν σπίτια τους” γράφουν κάτω από σχεδόν κάθε είδηση που τους αφορά ανώνυμοι ανεγκέφαλοι. επιδεικνύοντας το αυθεντικό τους μίσος στη πιο χυδαία μορφή.

ας δει κανείς τα σχόλια σε αυτό το άρθρο και θα καταλάβει τι σημαίνει μίσος.

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=560746&h1=true#commentForm

Εξω οι λαθραιοι απο την χωρα μου. Εχω και εγω δικαιοματα. Για οτι συνεβει φταινε οι ιδιοι γιατι αυτοι αυτοβουλως μπηκαν στην σαπια βαρκα με κακες καιρικες συνθηκες. Να παπελαθουν ολοι.

για την αποδοχή προσφύγων; Και να είναι πρόσφυγας ο άλλος εγώ γιατί πρέπει να τον βάλω στη χώρα μου και να του τα ακουμπάω κάθε μήνα άμεσα και έμμεσα; Και από πότε μια ομάδα που λέγεται “Pro Asyl” δηλ. “για το άσυλο” είναι ανεξάρτητη; Αυτοί αν μπορούσαν θα έφερναν 200 εκατ. μουσουλμάνους στην Ευρώπη. Αστεία πράγματα.

Γιατί όμως τόσο μίσος; Γιατί είναι απλό. Ο εγκέφαλος είναι πιο εύκολο να λειτουργεί με στερεότυπα απ’ότι με βαθιά ανάλυση αιτίων, συγκυριών και αποτελεσμάτων. Γιατί είναι πιο εύκολο να χτυπάς τον αδύνατο. Σε κάνει να αισθάνεσαι πιο δυνατός. Και γιατί σε πολιτικό επίπεδο ο λαϊκισμός, είναι σαν το μέλι στα δάκτυλα. Γιατί να μην το γλύψει κανείς; Γιατί να μη χαϊδέψει τα αυτιά του ακροατηρίου του δημιουργώντας βολικούς εχθρούς  και αίτια για τα προβλήματα που ο ίδιος δημιούργησε;

Τα θυμήθηκα όλα αυτά όταν η Andiana μου μίλησε για ένα τείχος σε περιοχή που ζούσαν οικογένειες τσιγγάνων στη Ρουμανία. Ένα τείχος που θα βοηθούσε τους περαστικούς να μην αναμειχθούν με την “επικίνδυνη” ομάδα. Ο τείχος της Baia Mare,  για τον οποίο ο economist έγραψε “the art of exclusion” Που θα την προστατεύει. Όπως το δικό μας τείχος στον ‘Εβρο που μας προστατεύει από τους εξαθλιωμένους μετανάστες. Όμορφα περιστατικά που περισσότερο μας κάνουν να στεναχωριώμαστε για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό και λιγότερο να νιώθουμε υπερήφανοι. Ας ελπίσουμε το Συμβούλιο της Ευρώπης που τρέχει την καμπάνια “NO HATE SPEECH MOVEMENT” να γίνει πιο παρεμβατικό.

 

Read Full Post »